W dniach 21 i 24 września Szkoła Podstawowa 101z Krakowa zorganizowała Narodowe Czytanie, które na 50 i 47 dni dni przed Stuleciem Odzyskania Niepodległości miało wyjątkową oprawę. Odbywało się ono w sali teatralnej szkoły pod hasłem „Tęsknota za Ojczyzną”. Uczestniczyli w nim wszyscy uczniowie SP 101, zaszczycili je także swoją obecnością : proboszcz Arki Pana ks. Jerzy Czerwień, przedstawiciele Rady Dzielnicy XVI, seniorzy z klubu Arka, rodzice i dziadkowie uczniów oraz Ewa Modzelewska - absolwentka Stojedynki, która na co dzień bada losy Polaków zesłanych do USA po Powstaniu Listopadowym. Podczas Narodowego Czytania pieśni patriotyczne śpiewane przez chór szkolny przy akompaniamencie zespołu nauczycieli "Trzy Światy" przeplatały się z czytaniem utworów przepełnionych tęsknotą za utraconą Ojczyzną. Dwoje uczniów w strojach krakowskich, dyrekcja, nauczyciele, ksiądz katecheta, rodzice i higienistka na zmianę prezentowali fragmenty "Epilogu" Adama Mickiewicza. "Hymnu" Juliusza Słowackiego , "Mojej piosnki" Cypriana Kamila Norwida oraz "Dwie gwiazdki" Augusta, Antoniego Jakubowskiego. Nie mogło też zbraknąć „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego, wybranego w tym roku przez internautów do Narodowego Czytania. Wszystkie czytane dzieła poprzedzone były komentarzem związanym z ich twórcami - życiem na obczyźnie Mickiewicza i Słowackiego , których ciała kilkadziesiąt lat po śmieci wieszczów zostały sprowadzone do naszego miasta i z honorami pochowane w Krypcie Królów Polskich na Wawelu. Uczestnicy uroczystości poznali też emigracyjne dzieje Norwida oraz młodego poety Jakubowskiego, zesłańca do USA po Powstaniu Listopadowym. Z "Przedwiośnia" dowiedzieli się również, jakie uczucia towarzyszyły Polakom powracającym do odrodzonej Ojczyzny w 1918 roku. Przez cały czas licznie zgromadzonym słuchaczom przyglądał się ze stuletniego portretu sam marszałek Józef Piłsudski, któremu wszyscy zaśpiewali "Pierwsza brygadę". Na koniec został przeczytany list ucznia Szkoły 101, od trzech lat mieszkającego w USA, który napisał m.in. "Uderza Cię lawina tęsknoty. [...] Tęsknisz za kolorem nieba Twojego kraju i za trawą, której tu brak. Tęsknisz za smakiem chleba i potraw przyrządzanych przez babcię. Nawet woda już nie smakuje". To było bardzo wzruszające spotkanie, pokazujące że tęsknota za Ojczyzną towarzyszy człowiekowi od zawsze, niezależnie od wieku, a wspomnienia są tą cząstką nas samych, której nikt nie zdoła człowiekowi odebrać. Na zakończenie wszyscy razem odśpiewali "Rotę".