Żywiec w 1914 roku znajdował się w Zachodniej Galicji i liczył wówczas około 4000 mieszkańców. Małe, ubogie miasteczko, podobnie jak cała ówczesna Galicja przygotowało do wymarszu liczną grupę ochotników pragnących walczyć o wolność. Były to osoby , które wcześniej działały w takich jak: Zarzewie, Strzelcy, Polska Organizacja Bojowa, Sokół. W sumie wystawiono 3 kompanie ochotników, czyli około 900 legionistów. Pierwsze kompanie wyruszyły na front w pierwszych miesiącach wojny. 8 sierpnia odmaszerowała I Kompania Strzelców pod dowództwem porucznika Leonarda Rybarskiego, która liczyła 150 ochotników. Zaraz po wymarszu I Kompanii rozpoczęto kompletowanie stanu osobowego II Kompanii pod dowództwem Tadeusza Janicha, założyciela pierwszej drużyny skautowej w Żywcu, które zakończyło się werbunkiem 300 ochotników. Żywieccy legioniści zostali wcieleni w szeregi Legionów Polskich i brali udział we wszystkich ważniejszych bitwach galicyjskiego frontu. Wymarsz żywieckich legionistów upamiętniają zdjęcia , pocztówki oraz tablice pamiątkowe. Upamiętniając te wydarzenia w setną rocznicę odzyskania niepodległości opracowaliśmy plan szlaku turystycznego związanego z bohaterami walk o niepodległość na Żywiecczyźnie, który wiedzie przez Żywiec i Moszczanicę. Naszą wędrówkę rozpoczęliśmy od lekcji przeprowadzonej w Muzeum w Żywcu, poświęconej walczącym o wolność legionistom pochodzącym z Żywiecczyzny. Następnie udaliśmy się do pierwszego historycznego miejsce, upamiętniającego legionistów. Jest nim tablica pamiątkowa , która znajduje się przy Rynku Żywieckim na jednej ze ścian basenu fontanny św. Floriana. Druga znajduje się na dzwonnicy przy Konkatedrze. Trzecią tablicę umieszczono na budynku dworca PKP w Żywcu. Przed II wojną światową przy dworcu znajdował się również pomnik legionistów, niestety nie zachował się do naszych czasów, zachowała się tylko fotografia. Kolejne miejsce na naszym szlaku to Cmentarz przy kościele Przemienienia Pańskiego, gdzie znajdują się groby legionistów. Naszą wędrówkę kontynuowaliśmy w nieodległej Moszczanicy, w której ostatnie wakacje swego życia spędził Józef Piłsudski – patron naszej szkoły. Jest to dla nas szczególne miejsce, ponieważ w 1935r Marszałek Józef Piłsudski osobiście wyraził zgodę, by patronować naszej szkole. Twórca naszego państwa zamieszkał w dworku rodziny Kępińskich. Cały budynek oddano do wówczas do dyspozycji Marszałka, zaprowadzono światło elektryczne i połączenia telefoniczne z krajem i zagranicą. Wybitny gość do obiadu pracował, a po południu wypoczywał, spacerując po parku lub podziwiając piękne krajobrazy beskidzkie. Ostatnim etapem wycieczki był powrót do szkoły i przejrzenie albumów i książek poświęconych Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu i historii naszej szkoły Dzięki temu mogliśmy przypomnieć i usystematyzować naszą wiedzę o patriotach, którzy ukochali naszą ojczyznę i poświęcili dla niej swoje życie .