Uczestnikiem walk o niepodległość i kształtowanie się granic naszej ojczyzny jest nasz rodak Michał Łatanik. Michał Łatanik urodził się 25.09.1901 roku w Tresnej. Zmarł 15.09.1991 roku i został pochowany na cmentarzu w Międzybrodziu Żywieckim. W roku 1920 zgłosił się jako ochotnik do poboru wojskowego w Kielcach. Został wcielony do 5 Kieleckiego Batalionu Wartowniczego, który 14.09.1920 roku został przemianowany na 5 Kielecki Batalion Etapowy i wchodził w skład II Brygady Etapowej 3 Armii. Dowódcą był porucznik Zygmunt Berling. Punktem zbornym do wyjazdu na front był Hrubieszów, skąd wyruszyli na wschód. Batalion ten pełnił mi. in. służbę wartowniczą w punkcie wymiany jeńców w Równem, stacjonował na Wołyniu i nad rzeką Styr. W ramach swoich obowiązków został pewnego dnia wysłany na wartę bezpośrednio nad rzekę. Było niebezpiecznie, ponieważ z jednej strony stacjonowało wojsko polskie, ale z drugiej bolszewicy. Miał stać na warcie w godzinach od 22 do 24, jednak nie otrzymał zmiany - następny wartownik nie przyszedł. Michał odczekał do 3 godziny nad ranem i wrócił do jednostki. Nikogo nie zastał, jednostki również nie było. Żołnierz nigdy nie dowiedział się, co się wtedy tam wydarzyło. Po tym wydarzeniu przez dwa tygodnie wędrował sam na zachód, żywił się tym, co znalazł. Chory i wycieńczony spotkał zwiadowców z armii Józefa Hallera. To prawdopodobnie uratowało mu życie. Po długich godzinach przesłuchań i zweryfikowaniu jego danych został skierowany do szpitala. Po leczeniu został przekazany do oddziałów, jak wspominał, Józefa Piłsudskiego. Wziął udział w walach z bolszewikami, które zakończył się zwycięstwem polskiego żołnierza. Nie zachowały się pamiątki z tego okresu, ponieważ Michał w obawie przed represjami ze strony żołnierzy radzieckich, którzy walcząc z Niemcami w 1945 roku, pojawili się w jego domu i obawiając się rewizji, spalił wszystkie dokumenty i książeczkę wojskową. Po 1989 roku po zgłoszeniu się do departamentu żyjących legionistów, 8 lutego 1991 roku został odznaczony krzyżem za udział w wojnie 1918 - 1921 przez prezydenta Lecha Wałęsę. Opracowano na podstawie wspomnień syna Józefa Łatanika, dziadka ucznia naszej szkoły. Dla nas, harcerzy Hufca Żywiec, ważnym uczestnikiem walk o niepodległość jest Tadeusz Janich – organizator i komendant pierwszej drużyny skautów żywieckich. Kiedy w sierpniu 1914 r. ogłoszono w Żywcu mobilizację, szybko utworzono dwie Kompanie Strzelców. II Kompanią dowodził Tadeusz Janich. Kompania, jako część Legionów Piłsudskiego, odmaszerowała do Wadowic, a stamtąd do Krakowa. 5 XI 1918 r. wstąpił jako ochotnik do armii gen. Józefa Hallera, w której pełnił służbę do 1919 r. Na początku sierpnia 1920 nawiązał kontakt z dowództwem II powstania śląskiego i brał udział w powstańczych akcjach bojowych. Tadeusz Janich był wielkim Polakiem i patriotą bez reszty oddanym harcerstwu, Bogu i Polsce.