Zelów – niezwykła historia małej miejscowości Nasza placówka przystąpiła do ogólnopolskiego programu organizowanego przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej, którego celem jest zdobycie miana „Szkoły Niepodległej”. W trakcie trwania akcji uczestnicy biorą udział w różnych wydarzeniach związanych z tradycjami niepodległościowymi, realizują zadania zawarte w programie, których uwieńczeniem będzie wyżej wymieniony tytuł. Jednym z nich jest zdobywanie i poszerzanie wiedzy na temat miejsc, ludzi żyjących niegdyś w naszej okolicy, którzy walczyli o wolność kraju bądź w jakimś stopniu przyczynili się do odzyskania niepodległości. Pod koniec października Szkołę Podstawową nr 2 w Zelowie odwiedził niecodzienny gość – p. Andrzej Dębkowski – pracownik tutejszego Domu Kultury. W ciekawy sposób przybliżył uczniom starszych klas sylwetki ludzi zasłużonych nie tylko dla Zelowa, ale też całej ojczyzny. Któż by pomyślał, że tak wielu zelowian swymi czynami i postępowaniem zapisało się wielkimi zgłoskami nie tylko na kartach historii miasta, ale też kraju. W pierwszej części prelekcji uczniowie mieli możliwość zapoznać się z historią Zelowa - miejscu swego zamieszkania, niewielkim miasteczku w województwie łódzkim. Poznali jego najdawniejsze dzieje od czasów zaborów (druga połowa XVIII) przez jego dzieje podczas I i II wojny światowej, lata powojenne aż po czasy współczesne. Natomiast druga część wykładu poświęcona była zelowianom, którzy zyskali miano "sławnych". W poczet tych mieszkańców został wpisany Zygmunt Wysocki. urodził się w grudniu 1897 roku w Zelowie. w 1916 r. wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Pod koniec września 1918 r. wstępuje do wojska. W tym roku trafia pod Lwów. Podczas walk o miasto zostaje ranny. Po rekonwalescencji uczestniczy w bitwie stoczonej z bolszewikami pod Równem. Po zakończeniu I wojny światowej wraca do rodzinnego miasta, gdzie wstępuje do Ochotniczej Straży Pożarnej. W czasie II wojny światowej, za swoją wcześniejszą działalność zostaje aresztowany i trafia do pociągu śmierci do Auschwitz. Udaje mu się uciec, ale do końca okupacji pozostaje w ukryciu. Po wojnie angażuje się w działalność samorządową, zostaje nawet wójtem gminy. Ginie tragicznie podczas pożaru drewnianego pałacyku położonego przy ul. Żeromskiego. Latem 2018 r. jedna z ulic Zelowa zyskała jego imię.