Historia jednego zdjęcia Bardzo dużo czasu spędzam w domu moich dziadków. Często wspólnie oglądamy albumy ze starymi zdjęciami. Dziadek dokładnie zna historię każdej fotografii. Dzięki temu poznaję dzieje moich przodków. Zdjęcie, które ostatnio mnie zainteresowało przedstawia mojego pradziadka Kazimierza Domańskiego w mundurze leśniczego, pochodzi ono z 1938 roku i wykonane jest na Polesiu. Mój pradziadek urodził się 14 VII 1910 roku w Żelechowie , w powiecie garwolińskim. Ze służbą leśną związał się w 1929 r, gdy poprzez Nadleśnictwo Garwolin został skierowany do Niższej Szkoły Leśnej w Białowieży, którą ukończył w 1930 roku, po odbyciu rocznej praktyki w Nadleśnictwie Garwolin podejmuje pracę jako gajowy w Nadleśnictwie Pińsk, a w 1938 roku pełni obowiązki leśniczego w leśnictwie Ładoroż. W latach 1931-1933 odbył zasadniczą służbę wojskową w 83 Pułku Strzelców Poleskich w Kobryniu. W marcu 1939 roku zostaje zmobilizowany do 84 Pułku Strzelców w Pińsku i jako kapral był dowódcą sekcji ciężkich karabinów maszynowych. Przeszedł szlak bojowy z pułkiem od Wielunia do Modlina. Często wspominał śmierć swoich kolegów. Uczestniczył w akcji bojowej w Lesznie w Puszczy Kampinoskiej 17 września 1939 roku. Sam będąc ranny zdołał donieść ciężki karabin maszynowy do kompanii (za czyn nominowany do Krzyża Walecznych). Do końca walczył w obronie Twierdzy Modlin, odnosząc kolejne rany. Po kapitulacji Modlina 29 września wraz z innymi żołnierzami trafia do obozu jenieckiego Stalag IA Stablack - obecnie Kamińsk k. Górowa Iławeckiego. W marcu 1941roku ucieka z obozu w swoje rodzinne strony i podejmuje na nowo walkę w Związku Walki Zbrojnej, następnie w Armii Krajowej - 15 Pułk Armii Krajowej „Wilków”. Używał pseudonimów „Wichrowaty” i „Lasota”. Był instruktorem w Szkole Podchorążych AK w stopniu starszego sierżanta i dowódcą ochrony sztabu Oddziału AK –Rejonu 2 Żelechów, bierze udział w akcji „Burza”. Na przełomie 1944/1945 wyjeżdża do Chełma by pod przybranym nazwiskiem Jaworski podjąć pracę w Państwowym Urzędzie Repatriacyjnym. Stamtąd udaje się na Śląsk, by po ujawnieniu się w 1947 roku podjąć pracę w Lasach Państwowych w Trzebieszowicach. Ze względu na stan zdrowia przenosi się do kolejnych leśnictw- tj. Kędzie, Radziądz i Czarny Las- Nadleśnictwo Żmigród w powiecie milickim. W Czarnym Lesie w 1956 organizuje eksperymentalną szkółkę leśną, która istnieje do dnia dzisiejszego. W 1947 roku ożenił się z Henryką Elżbietą z Wierzbickich (żołnierz AK ps. „Romana”) wdową po żołnierzu AK Romanie Szymoniku ps. „Bystry” który, zginął w bitwie oddziału AK w lesie Stockim. Ta bitwa umieszczona jest na filarze Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie. Dziadek Janek jest jednym z pięciorga dzieci Kazimierza i Henryki. Pradziadek Kazimierz Domański zmarł 29 grudnia 1960r. w Tuszynie i jest pochowany na Cmentarzu w Łodzi. Jego historia często jest wspominana w opowieściach dziadka Janka Domańskiego Jest to kartka z albumu rodzinnego ucznia klasy VII Macieja Kawałko